Zelfroosteren schept mooie beloftes: hogere medewerkertevredenheid, minder verzuim, lager ervaren werklast. Maar maakt zelfroosteren dit waar?
Zelfroosteren langs de meetlatAlhoewel het concept achter zelfroosteren al langer bestaat, is de belangstelling in Nederlandse organisaties zo’n vijf jaar geleden ontstaan. Dat maakt het anno 2011 zinvol om de balans op te maken en te bezien of zelfroosteren de beloftes waarmaakt. Kennis over zelfroosteren is relevant voor elke organisatie waar gewerkt wordt met dienstroosters. Denk aan de zorgsector, alle hulpverleningsdiensten, procesindustrie, onderwijs en ieder andere organisatie waar gewerkt wordt op onregelmatige tijden.
Voorwaarden voor succes
Drie ankers zijn bepalend voor een succesvolle implementatie van zelfroosteren:
1. Inhoud
Alles wat nodig is om de gekozen variant van individueel roosteren te typeren, bijvoorbeeld:
- De beschrijving van de stappen van het individueel roosteren
- De inhoudelijke spelregels waarbinnen een medewerker zijn of haar werktijden mag kiezen (bijvoorbeeld een maximum aantal aaneengesloten nachtdiensten)
2. Software
De techniek die nodig is om het roosterproces te faciliteren. Er zijn verschillende mogelijkheden: van een papieren planningsformulier, via een Excel spreadsheet tot aan geavanceerde planningssoftware.
3. Gedrag
De cultuur en omgangsvormen tussen de betrokkenen bij het roosterproces: medewerkers, leidinggevende(n) en planner(s). Voorbeelden van relevante gedragskenmerken zijn:
- aanspreekcultuur: uitspreken van irritaties, houden aan de overeengekomen inhoudelijke afspraken, in de groep evalueren van het roosterproces;
- loslaten: leidinggevenden die accepteren dat het dienstrooster ook zonder hun bemoeienis tot stand komt;
- vertrouwen: vertrouwen tussen medewerkers dat de lusten en lasten gelijk worden verdeeld en indien dit niet naar wens verloopt, het vertrouwen dat mensen elkaar hierop aanspreken.
