Misvattingen zorgen ervoor dat veel organisaties ten onrechte terughoudend zijn in het inzetten van zelfroosteren. Dat constateert Paralax Planning Solutions, leverancier van personeelsplanningsoftware en voorloper op het gebied van zelfroosteren, na een rondgang onder bestaande en potentiële klanten. 

 

Uit recent onderzoek van TNO blijkt dat van de vijftien onderzochte organisaties, verdeeld over verschillende sectoren, er slechts één het zelfroosteren in de praktijk brengt. Deze ervaringsdeskundigen zijn echter positief gestemd en raden het andere organisaties aan.

 

Paralax wijdt de voorlopige terughoudendheid onder andere aan de misvattingen die over individueel roosteren bestaan en zet daarom de vijf grootste misverstanden op een rij:

 

1.     Kwijtraken van controle. Veel managers zijn bang dat ze hetroosteren niet kunnen overlaten aan hun werknemers. Ze verwachten dat de leuke diensten als eerste worden ingepland en de lastige of zware diensten niet in te vullen zijn;

2.     Te ingewikkeld voor medewerkers. Managers gaan er van uit dat medewerkers het zelfroosteren niet zullen snappen en daardoor niet gaan gebruiken;

3.     Investering te hoog. Deinvestering in de infrastructuur om zelfroosteren mogelijk te maken zou te hoog zijn;

4.     Onrust. Organisaties vrezen dat ze veel processen moeten aanpassen, terwijl ze juist behoefte hebben aan wat rust na een periode van bezuinigingen, reorganisaties en/of fusies;

5.     Twijfels over rendement. Een aantal organisaties is bang dat het jaren gaat duren voordat de investering is terugverdiend.

 

Rob Buikema, directeur van Paralax, helpt deze misverstanden de wereld uit: “Alhoewel deze aannames mij niet verbazen, zijn ze onterecht. Het is begrijpelijk dat managers of planners bang zijn de controle te verliezen, maar dat is totaal niet aan de orde. Wij noemen zelfroosteren ook wel ‘medewerkerparticipatie’ en daarin zijn verschillende gradaties te onderscheiden, waarbij geen één zover gaat dat de medewerker de totale controle krijgt. Er kan worden gekozen voor een voorkeursrooster, een intekenrooster of een combinatie daarvan. Ook volledige zelfsturing is mogelijk, waarbij de taken vast staan en collega’s onderling ruilen.”

Complex valt de methode volgens Buikema ook niet te noemen: “Toen telebankieren werd geïntroduceerd, hadden veel mensen ook argwaan. Dit fenomeen is nu niet meer weg te denken. Ook voor zelfroosteren geldt: iedereen die met een computer kan werken, kan het.”

De eerste ervaringen  leren inmiddels dat een personeelsplanningsysteem met zelfroosterfunctionaliteit als Rostar CAS een positief effect heeft op op de medewerkertevredenheid en tevens kan leiden tot een aanzienlijk lager ziekteverzuim. Daarnaast worden de contactmomenten tussen planner en medewerker gestructureerd en zal er minder tijd worden verloren aan het achteraf aanpassen van roosters. Dit alles heeft een positief effect op zowel de productiviteit als de kosten.